Geçen hafta İngiltere Kraliçesi II. Elizabeth’in ağırlandığı Çankaya Köşkü’nde, Cumhurbaşkanı Abdullah Gül, smokinle imtihanında sınıfta kaldı. Ama Kayserili Cumhurbaşkanı’na, “sünnet çocuğu” notu veren gazeteciler de giyim kuşam protokolünde “smokinle siyah papyon takılır”dan öteye karavana attıklarını kanıtladılar...
Parlak gri papyon ne ki?
Asıl protokol şoku, Abdullah Gül’ün nal kadar “Knight Grand Cross of The Order of The Bath” nişanını, smokinin yakasına takmasıydı!
*** Abdullah Gül’ün yakasına“astığı” türden nişanlar iki şekilde taşınır, üçüncüsü yoktur: Eğer orijinal boyutuyla takılacaksa, mutlaka kalın bir kurdeleyle papyonun 2,5 cm altına sarkacak biçimde yaka altından boyna bağlanır. Eğer cekete takılmak isteniyorsa, orijinal boyutu değil minyatürü, kurdele bir baretin ucunda, iman tahtası hizasında ceketin soluna tutturulur.
Ne smokin, zaten ne de takım elbisede ASLA yakaya takılmaz! Doğru yere bile kurdele baretsiz, nişan tahtası gibi takılmaz!
Eğer birden çok nişan taşınacaksa, hepsinin minyatürü de değil, hatır işaretleri yine bir baretin üstüne dizilir ve Prens Filip’in yaptığı gibi yürekten biraz yukarıya, baretin yarısı yaka, yarısı ceket üzerine gelecek biçimde takılır.
Kraliçe Elizabeth ve Prens Filip, yalnız kaldıklarında İngilizlere özgü mizahlarıyla Abdullah Gül’ün yakasında “gardenya” gibi taşıdığı Büyük Britanya nişanına dair ne söyleştiler, bilemiyorum.
Ama ben gülemedim bile. Şoka girdim.
Demek ki Çankaya’da smokin nasıl giyilir, nişan nasıl takılır, kadeh ne zaman kaldırılır, kısaca merasim adabı bilmeyen sadece cumhurbaşkanı değil.
Protokol şefi de mi Kayserili acaba? ***** MAALESEF DOĞRU HATIRLIYORUM!
Sayın Yiğit Bulut’la sadece iki kez yollarımız kesişti: 2005 yılı ağustos ayında Yalçın Bayer’in Hürriyet’teki odasında tanıştık, 13 Nisan 2008’de arkadaşım ve meslektaşım Ruhat Mengi’nin Star TV’deki “Her Açıdan” başarılı programına konuk olduk. Hatırlatayım, Sayın Bulut: MHP Genel Başkan Yardımcısı Mehmet Ekici solunuzda oturuyordu. Reklam arasında, yani kendi aramızda konuşurken “Biz Kaç Kişiyiz”in Ankara kongresinden söz edildi ve siz, yaramazlık yapmadan önce göreceği tepkiyi ölçen çocuklar gibi, “Benim de konuşma yapmamı istiyorlar, gideyim mi, gitmeyeyim mi, karar vermedim,” dediniz. Oysa adınız, konuşmacılar arasında ilan edilmişti. Dolayısıyla söz vermiştiniz, ancak hâlâ nabız yokluyordunuz. Aslında duymak istediğiniz tepki gecikmedi. İsterseniz devam etmeyeyim...
Birlikte uyarılmadık, çünkü imkânsız: Ben Ankara’da konuşmacı değildim. Olsaydım, verdiğim karara dair nabız yoklamaz, sözümü tutardım.
Size baskı yapılmadı, dostça bir uyarı yetti, Yiğit Bey. Alt tarafı bir konuşma yapacaktınız, yapmadınız. Çoğul baskılar ve uyarılar bana yapıldı, çünkü Kanaltürk’te karınca kararınca elini taşın altına koyan benim. Hem de kanalın çizgisine ters görüşler savunmama rağmen...
Siz elinizi altına koymadığınız taş düşünce, “zaten düşecekti, onun için koymadım” demekle yetinmiyor, hem de düştü diye suçluyorsunuz!
Ankara’ya gitmişsinizdir, gitmemişsinizdir, bilemem. Ama katılmaktan vazgeçmenize gösterdiğiniz “bana konuş diyenlerin alanda dahi olmadığını fark ettim,” gerekçesi yanlış. Çünkü sizi “Biz kaç kişiyiz” kongresine davet eden eğer Şener Paşa ise, -ki ben tanımıyorum-, organizatörler orada olduğunu iddia ediyor. Kimsenin siyasi şovu olmasın diye Tuncay Özkan’ın da konuşturulmadığını ekliyorlar...
Gazetecilik mesleğine en tepeden başlamak, tutarlılık sınavlarını ortadan kaldırmaz, sadece geciktirir, Sayın Bulut.
Ne yazık ki siz, ilk sınavda çaktınız.
Bu satırları, size değer verdiğim için yazıyorum: Linç oportünistleri zaten bu mesleğin ayıplıları. Bari siz ayıba alışmayın. Bir daha almadığınız riskin tellalı, katılmadığınız davanın savcısı olmayın, hata yapmazsınız!
Bugün Hava Nasıl Acaba Demeyin Gelin İçeriden Bakın PlanınızıOna Göre Yapın. illerimizin günlük hava tahminlerine ulaşın.