Takvimler 28 Kasım 2007’yi gösteriyordu. Kozan’da yaşayan Tevhide Kütük isimli bir kızcağız, bir makale yarışmasında ödül kazanmıştı. Tören günü ödülünü türbanıyla almak isteyince Kozan Kaymakamı’nın ve Garnizon Komutanı’nın uyarılarıyla kürsüden indirildi.
Hatırlarsınız, Türkiye karıştı.
Bütün dinci gazeteler bu olayı “büyük bir özgürlük sorunu” olarak sundu.
Olayın gazetelere yansımasının hemen ardından Başbakan Erdoğan ve eşi telefona sarılarak Tevhide’yi ve ailesini aradılar. Üzüntülerini ilettiler.
“Sorumlular hakkında gerekli işlemler yapılacak. Bu haksızlıklar bir gün mutlaka bitecek” diye moral verdiler. Tevhide’nin ve ablasının tüm eğitim masraflarını üstlenmeyi vaat ettiler.
Sadece Tevhide mi?
Hangi genç kız türban yüzünden sorun yaşadığını söylese, Başbakan mutlaka telefon edip gönlünü aldı!
Aradan yedi ay geçti.
Bu kez Edirne’den gözü yaşlı bir kadın görüntüsü belirdi televizyon ekranlarında.
Bu kadın, eşi Kuddusi Okkır’ın 12 ay önce Ergenekon Çetesi’nin finansörü olmak iddiasıyla tutuklandığını...
Hakkındaki iddianamenin bir türlü mahkemeye sunulmadığını...
Bu süreçte kansere yakalandığını...
Ama hastanelerde bir türlü teşhis konulamadığını...
Ölümünün yaklaştığı kesinleşince de serbest bırakıldığını haykırıyordu!
Bu feryatlardan sadece üç gün sonra da eşini kaybetti o kadın...
Adı Sabriye Okkır’dı.
Beş kuruşu olmadığı için, “terörü finanse etmekle” suçlanan kocasının hastane parasını ödeyememiş, cenazesini memleketine belediyenin tahsis ettiği arabayla götürebilmişti.
Büyük bir haksızlığa uğradıklarını, eşinin başına gelenlerin insanlık suçu olduğunu söylüyordu...
***
Ne ilginçtir ki onun telefonu hiçbir zaman çalmadı.
Ne türbanlı kızların “hızır acil servisi” Başbakan aradı onu; ne de onun çok duygusal eşi...
Cumhurbaşkanı’ndan da ses çıkmadı, Meclis Başkanı’ndan da...
Hepsi, o çok kullandıkları sözü hayata geçirmeye soyunmuştu adeta:
“Gözleri var ama görmezler, kulakları var ama duymazlar...”
Üzüntülerini iletmediler.
“Sorumlular hakkında gerekli işlemler yapılacak” demediler.
“Bu haksızlıklar bir gün mutlaka bitecek” diye moral vermediler.
“Paraya ihtiyacınız var mı” diye sormadılar.
Böylece “örtünme hakkı”na verdikleri önemi, “yaşama hakkı” na göstermediklerini kanıtladılar...
Bu ülkenin insanlarını “bizden olanlar ve olmayanlar” diye böldüklerini, “Herkesi kucaklamak” gibi bir dertlerinin olmadığını gösterdiler.
***
İşte bu yüzden bundan sonra hiç kimse bana bu iktidarın, “haktan ve özgürlükten yana” olduğunu söylemesin...
Küfrederim!
***** BİR ÖNERİ!
Bütün hastanelerin koridorlarına asılan ve eliyle “sus” işareti yapan hemşire fotoğrafını bilirsiniz...
İşte; Ergenekon soruşturması kapsamında tutukluyken, kahrından kanser olarak hayatını kaybeden Kuddusi Okkır’ın bu son fotoğrafı da bütün ağır ceza mahkemelerinin duruşma salonlarına asılmalı.
Asılmalı ki hâkimler, savcılar; yargıladıkları sanığın “ölümlü bir insan” olduğunu akıllarından çıkartamasın!
Bu öneriyi Adalet Bakanı’nın takdirlerine sunacağım da...
Aldırır mı bilmem?
****** GÜNÜN SORUSU
Bakalım bugün kaç arkadaşınız size, “Daha seni almadılar mı” diye espri yapacak?
*****
1.1 milyar YTL’nin hesabını soramayanlara bir çift söz!
İstanbul’un susuz kalmaması için Melen Çayı’ndan İstanbul’a 105 kilometre boru döşendi, 1 milyar 114 milyon YTL harcandı.
50 yıl boyunca susuzluk sorunu yaşanmayacağı iddia edildi.
Ama aradan daha bir yıl bile geçmeden diyorlar ki:
“Melen Çayı kurudu, susuzluk kapıda...”
AKP’nin kapıkulu gazetelerinde çalışan sözde kalem erbapları, sözüm size: Bu çayın kuruyup kurumadığını bile araştırmadan birilerine onca para kazandıranlardan hesap sorulması önemli değil mi?
Neden dünkü gazetelerinizde bu konuya ilişkin tek satırlık bir haber ya da yorum çıkmadı?
Bakirkoy Gazetesi | Haberin Merkezi | BakırköyTürban için sızlayan vicdan, kahrından ölen adama sızlamadı! - Bakirkoy Gazetesi | Haberin Merkezi | Bakırköy - Bakirkoy Gazetesi | Haberin Merkezi | Bakırköy
Ziyaretçiler
Bugün Hava Nasıl Acaba Demeyin Gelin İçeriden Bakın PlanınızıOna Göre Yapın. illerimizin günlük hava tahminlerine ulaşın.