İĞRENÇ kelimesi yeterli mi bilmiyorum. “Azgın teke” vakası o kadar iğrenç ki, yazsam mı diye tereddüt ettim. Böyle olaylar hakkında bugüne kadar yazı yazmadım. Bu defa yazacağım, çünkü bu iğrenç olay, derin ve çok yönlü bir toplumsal yaranın dışavurumlarından biridir!
Aile içi şiddetin ‘ensest’ denilen alçaklığa kadar uzandığını gösteren haberlerdeki artış! Küçük kızların fuhuş için pazarlanması! Bunlar ahlaka, hukuka, “örf ve âdetlerimize” aykırıdır. Ama bir de “örf ve âdetlerimize uygun“ facialar var: Küçük kızların zorla “evlendirilmesi”, daha doğrusu babası, dedesi yaşındaki azgın tekelere satılması! Ve bu kızları erken evlendirmenin dine uygun sanılması; son olayda olduğu gibi iğrenç amaçlar için dinin istismar edilmesi!.. Derin bir yaramızdır bu.
Evlenebilirlik yaşı? 1854 yılında devlet “kızların zorla evlendirilmesini” yasaklayan bir ferman yayımlamıştır. 1917 yılında çıkarılan Hukuku Aile Kararnamesi, yetersiz de olsa evlendirmeler için asgari bir yaş şartı getirmiştir. Bu kararnamenin uzun gerekçesinden size bir tek cümle aktaracağım: “Nice biçareler dünyalarını görmeksizin evlendirilmişler, düğünleri yapılarak istikbaldeki felaketlerine gönderilmişlerdir!” Kararnamede, böylece çocukların eğitim ve geleceklerinin mahvolduğu, bunun da “Devlet-i Aliye’ye çok büyük zarar iras ettiği” anlatılır! 1926’da Medeni Kanun, belli şartlarda asgari evlenme yaşını 14’e çıkardı. Ama “örf ve âdetler” kanunlar kadar hızlı değişmiyor. Küçüklerin ‘evlenilebilir’ sayılması, bu zavallı çocukların cinsel meta gibi görülmelerine yol açarak daha büyük facialara zemin hazırlıyor. “Azgın teke” vakası nice faciadan bir örnektir sadece!
Örf din sanılınca Kızları küçük yaşta kocaya vermek dinen meşru sanıldığı için, özellikle kırsal kesimde ve Güneydoğu’da azalarak da olsa hâlâ devam ediyor. Evlenebilirlik yaşı tamamen coğrafi ve sosyolojik bir konudur. Sıcak iklimlerde ve eski toplumlarda bu yaş düşüktür. Dini literatür o çağlarda oluştuğu için, evlenebilirlik yaşı meselesi de dinle ilgili sanılıyor. Halbuki, Hıristiyanlıktan farklı olarak İslamda evlenme dini bir işlem değil, ‘sivil’ bir işlemdir! Evlenme şartları devlet tarafından, toplumsal gelişmelere göre, kanunlarla belirlenebilir; Müslümanın bu kanunlara, Medeni Kanun hükümlerine uyması gerekir. (Bkz. Diyanet İlmihali cilt 2, sf. 200-201; Hayreddin Karaman, Mukayeseli İslam Hukuku, sf. 331) Çokeşli evlilik ve küçük yaşlarda evlendirme insan tabiatına uygun olmadığı için, tarihte de marjinal kalmıştır. İlber Ortaylı’nın Osmanlı Toplumunda Aile adlı değerli eserinde gösterdiği gibi, o çağlarda bile çok eşli evlenme oranı ancak yüzde 3 civarındaydı; İstanbul’da evlenme yaşı ortalaması 16 idi. Modern “çocuk fuhşu” illeti ayrı bir faciadır. Ama örf ve âdet bakımından kız çocuklarının ‘evlenilebilir’, dolayısıyla cinsel meta gibi görülmesi bugünkü Türkiye’de daha da marjinalleşse bile hâlâ derin bir yaradır. Diyanet İşleri Başkanı muhterem Ali Bardakoğlu’na sesleniyorum: Akraba evliliklerine ve kızların erken evlendirilmesine karşı kuvvetli, etkili, sürekli bir kampanya açılarak bunun dini bir izin değil, dini vicdana da aykırı bir facia olduğu anlatılmalıdır. Belki kızını satan alçakların sayısı azalır.
Milli TakımTERİM'LE 2012'YE KADAR!"İmparator"
başladığı işi bitirecek. Sözleşmesini 2012'ye uzatan Terim, 2010 Dünya
Kupası'nda Ay-Yıldızlı ekibimizin başında olacak. + Devamı
EkonomiBenzine 4. indirim geldi Son 10 gün içinde benzinde dördüncü indirim yapıldı. Benzin fiyatları 2006 yılı rakamlarına döndü. İşte yeni fiyatlar; + Devamı
