İki konu AKP Milletvekili Vahit Erdem, Turgut Özal’ın bürokratıdır. Milyarlarca doları yönetmiş, hakkında tek bir fısıltı bile çıkmamıştır. Devlet hayatındaki tecrübesi ve dürüstlüğüyle, Erdem’in kendi partisine yönelttiği eleştirileri Başbakan Erdoğan son derece ciddi bir uyarı olarak görmelidir.
AKP’nin ikinci iktidar döneminin daha sorunlu olduğunu kim inkâr edebilir? Yüzde 47 oyla genişlemiş oy tabanının AKP’nin “merkez sağ” rengini güçlendirmesi beklenirken, ülkede ideolojik kutuplaşma artmıştır!
AKP’nin liberallerle arasının bu dönemde açılmış olması da çok dikkate değer bir veridir.
Erdem’in söylediği gibi, pek çok kimse “Keşke daha dengeli bir Meclis olsaydı” diye düşünüyor artık.
Muhalefetteki boşluk ile AKP’deki güçlülük duygusu, iktidarı “güce aşırı güven” tuzağına düşürmemeli, aksine, iktidar daha sorumlu, dikkatli ve kapsayıcı davranmalıdır.
Türkiye, yönetilmesi çok zor bir ülkedir. Daima iktidarların ikinci dönemleri çok zor olmaktadır. 1960’larda Demirel, 1980’lerde Özal ikinci dönemlerini tamamlayamamışlardır; ‘sayısal’ güçleri olduğu halde!
Erdoğan, seçim gecesi yaptığı mükemmel konuşmanın hayata yansıyacağına güven verecek şekilde bir “beyaz sayfa” açmalıdır; üslup ve tavırdan, bürokrasi ve kabine revizyonuna kadar.
MHP’li Aktan
İkinci konum, MHP’li Gündüz Aktan’ın bir konuşmasıdır. Ata TV’de Şükrü Sina Gürel’in programında MHP milletvekilleri Gündüz Aktan ve Deniz Bölükbaşı konuşuyor. Bölükbaşı’nın CHP’yi de eleştiren sözleri olmasa, üç kişilik programı “monolog” sayabilirsiniz!
Bu da bir tercih, olabilir elbette. Ama Aktan’ın parti kapatmayı savunma uğruna, Amerikan sisteminde başkanı görevden almak demek olan “impeachment”ı örnek vermesini hayretle izledim.
Sayın Aktan elbette parti kapatmayı savunabilir.
Hatta Vural Savaş gibi, “AKP çoktan kapatılmalıydı” da diyebilir.
Ama Amerika’da başkanları, federal yargıçları ve üst düzey yetkilileri siyasi kararla azletmek anlamındaki “impeachment”ı Türkiye’de parti kapatmayı savunmak için ‘örnek’ göstermek çok yanlıştır. Kavram kargaşası
“Impeachment” şudur: Vatana ihanet, rüşvet ve ağır suç gibi sebeplerle Temsilciler Meclis’i suçlamayı başlatır; Senato ise yaptığı sorgulama sonunda üçte iki çoğunlukla suçlamayı onaylarsa, başkan hakkında ‘azil’ kararı alır.
Amerikan tarihinde sadece iki başkan, Andrew Johnson ve Clinton hakkında “impeachment” işlemi yapılmış ama “üçte iki” çoğunluk sağlanamadığı için “aklanma” ile sonuçlanmıştır.
Nixon “impeachment”tan önce istifa etmiştir. Amerikan tarihinde 10 federal yargıç hakkında “impeachment” yapılmış, çoğu aklanmıştır.
Görüldüğü gibi, “impeachment” kesinlikle “anayasal yargı” işlemi değildir; siyasidir. Oturumu Yüksek Mahkeme Başkanı’nın yönetmesi işlemin siyasi niteliğini değiştirmez.
Parti kapatmak ise saf bir “anayasal yargı” işlemidir!
“Impeachment”ı parlamenter sistemde ancak “gensoru”ya ve bir ölçüde “Yüce Divan”a benzetmek mümkündür. Parlamenter sistemlerde parti kapatmaya üçte iki çoğunlukla Meclis karar verseydi, “impeachment”la bir benzerlik kurulabilirdi!
Aktan’ın AKP’ye husumetini anlıyorum ama kavramları bu kadar zorlamamalı... Husumetin bu aşırı dozu, Sayın Aktan’ın AKP’ye yönelttiği ciddi eleştirilerinde de inandırıcılık sorunu yaratabilir.
Bu kategoride yeni haberler:
Bu makaleyi tavsiye et... |
