Çiğdem Toker bugünkü "Yolsuzlukkarnesi" başlıklı yazısında, İstanbul seçiminin hiçbir zaman yalnızca İstanbul'u ilgilendiren bir seçim olmadığını söyledi. Toker, kentin rant potansiyelini ve İBB'nin bütçe kaynaklarına dikkati çekti, bu yüzden İstanbul'un iktidarın kaderini belirleme gücüne sahip olduğunu ifade etti. Çiğdem Toker'in yazısının ilgili bölümü şöyle:
İstanbul seçimi, hiçbir dönem yalnızca İstanbul'u ilgilendiren bir seçim olmadı.
Kentin yağmalana yağmalana tükenmeyen rant potansiyeli ile İBB'nin bütçe kaynakları yan yana geldiğinde olamazdı da.
Bu yanıyla İstanbul, iktidarın kaderini belirleme gücüne sahip.
İstanbul'u kimin/nasıl yöneteceği sorusuyla büyüyen gerilim, bu nedenle her şeyin önüne geçti. Oysa gündemde hak ettiği ölçüde tartışılmayan bir gelişme İstanbul seçimini önemli kılan nedenlerle bağlantılı.
Avrupa Komisyonu'nun iki hafta önce açıkladığı Türkiye İlerleme Raporu'ndan söz ediyorum. İlerleme Raporu ülkenin nasıl yönetildiği konusunda somut ve önemli veriler sunuyor.
“Yolsuzluk” başlığı özel bir ilgiyi hak etmeli. Çünkü oradaki tespitler, hepimizi çileden çıkaran, tahammül sınırlarını zorlayan Türkiye'deki iktidarla “iltisaklı” çıkar gruplarının yerel yönetimlerden merkezi bütçeye kadar kamu kaynaklarını nasıl olup da bu kadar rahat, kolay biçimde kullandığına ayna tutuyor.
AB'nin Türkiye İlerleme Raporu'ndaki yolsuzluk konulu tespitleri kısa ve anlaşılır unsurlarıyla dikkatinize sunmak istiyorum.“ERKEN AŞAMA”Rapor, Türkiye'nin yolsuzlukla mücadelede “erken aşama”da olduğu ve yolsuzlukla mücadelenin gerilediği saptamasıyla başlıyor.
Eğer -gün ışığında havai fişekle kutlanan- AB üyelik müzakerelerinin üzerinden 15 yıl geçtiğini hatırlayacak yaştaysanız, bu iki ifadenin tam karşılığının “15 yılda bir arpa boyu yol alamadınız” olduğunu daha iyi anlamanız mümkün.
İşte yolsuzluk mücadelesindeki Türkiye karnesi:– Kalıcı, gerçekten bağımsız nitelikli yolsuzlukla mücadele birimi yok. Yolsuzluğu önleyici nitelikteki kurumlar arasındaki koordinasyon yetersiz
– Başbakanlık Teftiş Kurulu Cumhurbaşkanlığı sistemine geçişle devreden çıktı. Devlet Denetleme Kurulu ise bağımsızlıktan yoksun.
– Özel sektörde, yolsuzlukla mücadele konusundaki yasal çerçeve zayıf. Şeffaflık ve yolsuzlukla mücadele konusunda düzenli bilinçlendirme kampanyaları yapılmadı.
– Yolsuzlukla mücadele soruşturmalarına öncülük edecek özel bir savcılık kurulmadı.
– Yolsuzluk ve organize suç davalarında etkin mali soruşturmalar sistematik olarak yürütülemiyor. Yürütme, yüksek profilli yolsuzluk davalarının soruşturulması ve kovuşturulması aşamalarında usulüne aykırı biçimde müdahalede bulunuyor.
– Kamu kurumlarının hesap verebilirliği şeffaflığının çok sınırlı düzeyde olması endişe kaynağı olmayı sürdürüyor.
